30 Ekim 2013 Çarşamba

Behzat Özen'e

Büyümene izin vermemişler çocuk
Allah’a kul olan devlet,
Allah’tan izinsiz almış canını
halbuki senin ilk yaran
şarapnelden değil
bir kız yüzünden
gönül yarası olacaktı.

Emrah Ateş

30 10 2013

16 Eylül 2013 Pazartesi

Paradoks

Hep yanlış kişileri sevdiğini söylerdi Fakat hiç yanlışlıkla beni sevmedi. eylül 2013

9 Eylül 2013 Pazartesi

8 Ağustos 2013 Perşembe

Bayram Sabahı




yaptığımız her işin anlamı değil, heyecanı olduğu günlerde
gündüzlerimizi gömdüğümüz mezar taşları
kalplerimizi içine alacak kadar büyümedi henüz
su satan çocuklar gibiyim şimdi
ama sevabına değil hiçbiri
hepsi, alın teri
hepsi, bir bayram sabahına uyanalım diye


halbuki
ben çocukluğumu babam gittiğinde bıraktım
baba olunca kaldığım yerden devam ederim.

08 08 2013

5 Ağustos 2013 Pazartesi

Ayrılık Şiiri


bir gece yarısına bırakıyorum güzelliğini
kıyıya vuran dalgalar gibi serinsin
ayın ışığı vurmuş yüzüne
çayın da iki şeker, bardak ince, üstelik açık söylemişsin

ama sevdiğim
bilirsin;
ben hep umutsuz şiirleri sevdim

hayat bu;
ben hep çayı demli söyledim.

E. Ateş- Ağustos 2013




bu arada Zafer Güler dinlediniz mi hiç?
Ayıptır- Dinleyin.

31 Temmuz 2013 Çarşamba

Tuğba'ya

yüzümdeki gülümsemelerinin hepsini toplasan
yine de sana borçlu kalırım

E. Ateş- Kızkardeşime...

iyi ki doğdun

21 Temmuz 2013 Pazar

Kayda Geçsin - Sigara dumanı

Açık konuşayım bu şiirleri neden yazdığımı bilmiyorum
kime yazdığımı da
hayatımda kimse yok. ne gelen var ne de geldiğinde giden biri
ama bir şeyler itiyor beni bu cümleleri kurmak için
yani halı saha maçından gelmişim 15 dakika önce
insan niye böyle şeyler yazar ki birden ?

Bilmiyorum belki ileride yeniden aşık olabilirsem birine
zamansız cümleler kurduğum için ona şiir yazamayacağım belki ama
bu sahipsiz şiirlerimin hepsinin sahibi olacak
umarım bu kadarıyla mutlu olacak birini severim
hayatta zaten en zor şey, yanlış kişiyi sevmektir.

kayda geçsin. 21 07 2013


ve şiir..

bir sigara dumanı kadar acizim
ne varsa odamın içinde
hepsi yüzün şimdi

yitip gitmesin diye kaybolan eşyalarım bile
o eşyalar bile yüzün ya işte
kapımı hep kitli tutuyorum ardınca
odam, artık bir hücre evi

bir sigara dumanı gibi dolaşıyorum
odamın içinde
ben yok oluyorum
sen görmüyorsun.

Emrah Ateş