12 Şubat 2013 Salı

Büyümeye yüz tutmuş ben

İklimsiz
çorak bir yerde
elindeki çiçeği dikersem belki açar
belki'nin anlamını henüz kavrayamamıştım tabi o zamanlar

O tenha köşebaşlarının
Kuru ekmeğe talim sevdaları
biraz savaşarak
biraz kırılarak
ve biraz sevişerek

Bilhassa bütün çaba,
umudu ayakta tutma çabası
yıkılmaması için dikilen tuğlalar
dökülen betonlar
örülen duvarlar

Ve örümcek ağında kalmış
GÜNAHTIR diye dokunamadığım bir sevda
hiç ulaşamadım,
hiç bulaşamadım, ben günaha

evet ben günahsız,
sevdasız büyüdüm...

Emrah Ateş- 2008

6 yorum:

  1. Blogun adı güzel olmuş
    şiir de güzel,yüreğinize sağlık

    YanıtlaSil
  2. Bloğunu takibe aldım:)banada beklerim:)

    YanıtlaSil
  3. Artık ben de takipçinim, benim bloguma da beklerim :)

    visnetadindaa.blogspot.com

    YanıtlaSil